میدان مسابقه پر از اسپ سواران سربلندی است که اسپهای قوی و زیبای خود را میدوانند.
مسابقۀ سختی است و هر کسی مهارتهای خود را در تلاش خود استفاده میکند تا جسد گوساله را از زمین بردارد. اما هیچ کسی به اندازۀ حلیم چابک نیست. چاپانداز جوان با سرعت و چالاکی بازی میکند و با یک دست خود گوساله را میگیرد. او با اسپش، چارگوش، از میان انبوه سواران فرار میکند. هنوز حریفان او علاقه مند به رباییدن گوساله از دست او اند، اما چارگوش بسیار سریع است. تماشاگران هیجان زده میشوند و به پا می ایستند و هلهله میکنند، چون حلیم انتقال گوساله را از بیرق به دایره حلال موفقانه انجام میدهد.
در این روز آفتابی، بیش از پنج هزار تن با هیجان، میدان بزکشی را تماشا میکنند. آنان از سراسر کشور آمده اند تا در این مسابقه حضور بیابند. بزکشی معمولاً در فصل زمستان بازی میشود و اسپها مطمیناً به یک آموزش ویژه نیاز دارند تا برای مسابقه آماده شوند. بزکشی یک میراث فرهنگی افغانستان است و کمیتۀ المپیک افغانستان این ورزش را به عنوان یک ورزش تاریخی و باستانی به رسمیت شناخته است. حاجی عبدالرزاق، رئیس تیم های بزکشی ولایت بلخ توضیح میدهد: "بزکشی هزاران سال پیش توسط اقوام در بلخ قدیم بازی میشد. حالا، دولت افغانستان تلاش دارد تا این را به عنوان یک بازی بین المللی به ثبت برساند."
حلیم 29 ساله، برندۀ سربلند و یک چاپانداز شناخته شده در ولایت بلخ، اظهار میدارد: "بزکشی نماد غرور ملی ما است و در افغانستان بیش از پنج هزار سال سابقه دارد. من مهارتهای اسپ سواری ام را از پدرم، حسین پهلوان مشهور، به میراث گرفته ام." عطا محمد نور والی بلخ و ظاهر اغبر رئیس کمیتۀ المپیک افغانستان نیز در میان حاضران اند. آنان برای برنده گان جوایز و مدالهایی را تفویذ میکنند. حلیم با لبخند پیروزمندانه یی که بر لب دارد، میگوید: "امروز، روز خوشبختی من بود، چون یک مدال قهرمانی را از والی بلخ و کمیتۀ المپیک به دست آوردم."
به همان اندازه یی که آماده گی فردی هر اسپ سوار مهم است، به همان اندازه وضعیت کلی امنیتی در منطقه یی که مسابقه راه اندازی میگردد، مهم است. حاجی عبدالرزاق توضیح میدهد: "دلیل اصلی یی که تمام این مردم از جاهای مختلف میتوانند این مسابقه را ببینند، وضعیت امنیتی خوب است." دوم ساتنمن احمد فواد، افسر پولیس، این دیدگاه را تأیید میکند: "این مسؤولیت ملی ما است تا امنیت را برای این چنین رویدادها تضمین کنیم، بنا بر این مردم میتوانند بدون کدام ترس از این مسابقه لذت ببرند."
صورت حلیم در جریان مسابقه زخمی شده بود، اما او پر از نیرو است. حلیم در میان علاقه مندان مشوقش فریاد میزند: "این زخمها به زودی شفایاب میشوند اما پیروزی هایم مرا در تمام عمرم سربلند خواهد ساخت." در یک لحظۀ آرام، او یک ضرب المثل قدیمی را خردمندانه ذکر میکند: "پسر کو ندارد نشان از پدر، تو بیگانه خوانش، مخوانش پسر."
