با گذشت ده سال پس از سقوط رژیم طالبان، افغانستان شاهد تغییرات گستردهً در راستای اعمار شفاخانه ها، مکاتب، جاده ها، پل ها و غیره مسایل بوده است.
برعلاوه این همه، افغانستان طی این مدت توانست جایگاه خود را منحیث یک قدرت در میان کشور های آسیایی در عرصه ورزش نیز پیدا کند. پیدا کردن این جایگاه و نیک نامی ها کاری بسیط نبوده بل در پی زحمات بی شائبه و با هزینه اندک، بدون وسایل و تجهیزات معیاری، آزار و تهدید شورشیان در سراسر کشور صورت گرفته است تا ورزشکاران افغان موًفق شدند. پیروزی به پول و سرمایه کسب نمی گردد بل
غرور باطنی باعث این همه افتخارات بین المللی به یک منطقه و یا کشور میگردد که اصلاً قابل تصور نیست.
در اینجا ما به گونه مثال میتوانیم از افتخارات تیم ملی کرکت افغانستان یادآوری کنیم که به همه هویدا است. تیمی که در سال 2001 و در کمتر از یک دهه توانست جایگاه خود را در سطح کرکت جهانی بیآبد. همچنین طی دو سال گذشته تیم ملی کرکت افغانستان توانست بعنوان یکی از عالی ترین تیم های انجمن بین المللی کرکت جهان محسوب و از کشور های چون آیرلند، کانادا و اسکاتلند با سابقه کاری 40 ساله پیشی بگیرند. فعالیت ورزشکاران تیم کرکت افغانستان باتوجه به اوضاع ناهنجار در کشور، عدم آگاهی اولیه مردم به این بازی، ناتوانی برای میزبانی تیم های مخالف و بودجه محدود چیزی کمتر از معجزه نیست.
بررسی ها بیانگر آنست که تعداد از بازیکنان افغان در این رشته در کشور پاکستان رشد و کسب مهارت کردند.
نوروز منگل کپتان تیم ملی کرکت افغانستان در یک گفتگو با ویب سایت (cricinfo.com) اظهار داشته است که موًفقیت های چشمگیری تیم کرکت باعث علاقمندی بیش از حد مردم به این بازی شده است. او گفته است: "هنگامیکه ما از پاکستان به کشور خود برگشتیم، مردم افغان این بازی را دوست نداشتند و نمیدانستند که ما چی میکنیم لیکن زمانیکه ما در رقابت های کرکت موًفق بدر آمدیم، مردم نیز به این بازی علاقه گرفتند و به تشویق تیم خود پرداختند. آنها با موًفقیت های ما احساس فخر میکردند. اکنون اسم هر بازیکن تیم ملی کرکت در جاده ها و کوچه های افغانستان میان مردم مشهور شده است. ما به عنوان یک بازیکن هیچ چیزی دیگر جز موًفقیت و کسب افتخار برای وطن خود نمی خواهیم. اکنون بازی کرکت به حدی در کشور رایج و مشهور شده است که حتی مردم اسمای اطفال شانرا مطابق اسمای بازیکنان تیم کرکت چون "کریم صادق" و غیره میگذارند. مردم تا نیمه های شب به پای تلویزیون های خود می نشینند و مسابقات ما را تماشا میکنند، حتی کسانیکه هیچ از بازی کرکت آگاهی ندارند، برای موًفقیت و برنده شدن ما از خداوند منان طلب استدعا مینمایند."
گفتنیست که تیم کرکت افغانستان طی سال جاری و سال آینده رقابت های زیادی را در پیشرو دارند. باوجودیکه تیم کرکت کشور امسال به موًفقیت های مزیدی دست یافتند ولی نتایج قابل ملاحظهً شان موًفقیت در رقابت های 20 -20 ترینیداد و توباگو (TT)، همچنان پیروزی در مقابل کشور میزبان کانادا در مسابقات جام قهرمانی بین القاروی محسوب میگردد. آنها در بازی مقابل تیم فدراتیف ویست هندیز و در آخرین آور بازی نشان دادند که میتوانند با تیم های قدرتمند جهان به مقابله بپردازند و آنها را به شکست مواجه نمایند.
کشور TT از جمله بهترین کشور های جهان در عرصه کرکت محسوب میگردد. پیروزی در مقابل تیم قوی چون کانادا در جام قهرمانی بین القاروی کاری آسان نبود لیکن تیم کرکت افغانستان با کسب این پیروزی نشان داد که در سایر رقابت های بین المللی میتوانند دستآوردهای خوبی داشته باشند. همچنان مردم از راهیابی تیم کرکت جوانان کشور به رقابت های جهانی که قرار است سال آینده در کشور آسترالیا برگزار گردد، خیلی ها خرسند هستند.
مثال دیگری رشد ورزش در افغانستان را میتوان دستآورد های ورزش زیبایی اندام محسوب کرد که از گذشته ها در کشور منحیث یک ورزش مشهور شناخته شده است. این ورزش در زمان رژیم طالبان نیز وجود
داشت لیکن بنابر یک سلسله قیودات کمرنگ شده بود اما جای خوشی اینجاست که افغانستان هم اکنون نیز در این ورزش ستاره های موًفق دارد.
محمد عثمان انوری در رقابت های که در سال 2006 در کشور اطریش برگزار شده بود، لقب آقای اطریش را بخود کسب کرد. یکسال بعد او در رقابت های قهرمانی جهان مقام پنجم را بنام خود رقم زد و در حال حاضر وی یکی از موًفق ترین مربیان در شهر ویانا میباشد.
همچنان ولایت هلمند طی چند سال گذشته مهد ورزش های گوناگون بویژه زیبایی اندام در افغانستان بوده است.
شکرالله هلمندی، زمری ځلاند و حمیدالله شیرزی باشنده گان ولایت هملند هستند که در رقابت های قهرمانی جنوب آسیا که در کشور بوتان طی سال گذشته برگزار گردیده بود، مدال طلا کسب کردند.
اخیراً آقای شکرالله هلمندی طی گفتگوی ویژه با تلویزیون چهار اظهار داشت که: "مردم از جنگ خسته شده اند و بیشتر آنها به ورزش رو آورده اند زیرا ورزش است که به مردم آرامش روحی میبخشد و آنها را تکامل میدهد. جوانان کابل خیلی ها مشتاق هستند که اندام های متوازن و زیبا داشته باشند. ایشان این ورزش را بخاطر دختران انجام نمیدهند. ما همه مسلمان هستیم و در پی قهرمانی هستیم."
همچنان جوانان افغان در رقابت های قهرمانی زور خانه یی آسیا که سال گذشته در کشور منگولیا برگزار گردید، جایگاه نخست رقابت ها را بنام خود ثبت کردند.
قهرمان کشور در این ورزش علی رضا رفیع زاده (قویترین مرد افغانستان) با وزن 125 کیلوگرام میباشد که توانست وزنه 375 کیلوگرام را بردارد. همچنان محمد نادر مجددی با وزن 100 کیلوگرام، جمال عرب با وزن 67 کیلوگرام و علی احمد شهابی با وزن 60 کیلوگرام سایر مدال آوران طلا برای افغانستان میباشند که از ولایت نیمروز هستند. این افتخار آوران در خانه خود (افغانستان) بدون داشتن ابزار معیاری و یونیفورم به ورزش میپردازند لیکن بآنهم در کنار کشور های جهان، نام افغانستان را پائین نمی کنند و چنان در هر عرصه ورزش با حریفان خود به مبارزه می پردازند که گویا از همه سهولت ها در خانه خود بهره مند بوده اند.
آقای رفیع زاده میگوید: "من خیلی ها کوشش میکنم تا به افغانستان مدال طلا بدست بیآورم. من خیلی خرسند هستم که با پیروزی بنده، سایر جوانان به ورزش علاقمند گردیده اند. فامیلم مرا در این راستا بیش از حد کمک و حمایت نموده اند زیرا این ورزش به تنهایی صورت نمی گیرد. امیدوارم که حکومت نیز مرا در این راستا کمک نماید."
در همین حال گلاب منگل والی هلمند به این باور است که ورزشکاران باید تقدیر نقدی شوند. روی همین ملحوظ، موصوف سال گذشته به یکتعداد از ورزشکاران این ولایت چون مستو خان ووشو کار، نصرت الله نصرت کاراته کار، عزیز احمد هلمندی بدنساز و سید باقر آغا فوتبالیست یک – یک قطعه زمین توزیع کرد تا برای خود خانه اعمار نمایند.
از سوی دیگر روح الله نیکپا 24 ساله یک ورزشکار افسانوی دیگر کشور میباشد که با بدست آوردن مدال برونز در مسابقات جام قهرمانی تکواندو در رقابت های المپیایی سال 2008 در بیجینگ، آقای جان آنتونیو راموس قهرمان جهان در این عرصه را به حیرت درآورد. وی با این قهرمانی خود در شهر کابل منحیث قهرمانی ملی یاد میگردد و رئیس جمهور کرزی نیز به او یک باب خانه هدیه داد. همچنین وی با یک عراده موتر از سوی یکتن از بازرگانان کشور و مبلغ 10.000 دالر امریکایی از سوی یکی از شرکت های مخابراتی تقدیر گردید. هم اکنون آقای نیکپا خیلی ها مشتاق فرارسیدن زمان مسابقات المپیایی آینده که قرار است در شهر لندن برگزار گردد، میباشد. موصوف ضمن اظهار اینکه حکومت باید تمامی ورزشکاران را بیشتر مساعدت کند گفت: "ما قهرمانان افغان را با سایر قهرمانان کشور های جهان مقایسه کرده نمی توانیم زیرا ما با وصف مشکلات زیاد، این لقب را کسب میکنیم. ما اصلاً معاش، ترانسپورت و غذا نداریم. اکنون ما با قلت سهولت های لازم و کلپ های ورزشی معیاری مواجه هستیم و الی اگر ما جهت پیشبرد تمرینات خود به خارج از کشور برویم، مطمئن هستم که نتایج بهتر از این بدست خواهیم آورد. شامل بودن در لست ورزشکاران المپیایی کار آسان نیست بل بسیاری جوانان سعی بیش از حد بخرچ میدهند تا به این لست افزوده شوند. ما باید بیرق کشور خود افغانستان را در هر مسابقه به اهتزاز دربیآوریم."
وی علاوه کرد، هیچ چیز در افغانستان به راحتی کسب نمی گردد.
گفتنیست که کسب مدال های فراوان از سوی ورزشکاران افغان در رقابت های قهرمانی جنوب آسیا بیانگر این موضوع بود که جوانان این کشور با وجود فعالیت های شورشیان و همچنان نداشتن اقتصاد عالی، خود را از کاروان ورزشی جهان عقب نمی گذارند.
