نیلوفر رحمانی: نخستین خلبان زن در افغانستان

Typography

nilofar-first-afghan-female-pilot

نیلوفر رحمانی، جوانترین خلبان پس از فروپاشی رژیم طالبان در افغانستان می باشد. نیلوفر رحمانی در کابل آموزش دیده است و بیش از چهار سال می شود که با طیاره های بال ثابت و چرخ بال پرواز می کند و نخستین خلبان است که در انتقال کشته شده‌گان و زخمیان جنگ نقش دارد.

همکاران نیلوفر شجاعت وی را می ستایند و می‌گویند که در دشوار ترین عملیات ها کپتان نیلوفر سهم دارد. وی تا کنون ۶۰۰ ساعت پرواز کرده است و در ۳۶۰ عملیات سهم گرفته است.
وی گفته است که وی به دنبال آرزوی های پدرش پرواز کرده است و این دوشیزه که هزده سال داشت به مکتب هوایی آمد و اکنون ۲۳ سال دارد و در مکتب هوایی کشور اموزش دیده است و به هیچ کشور خارجی برای آموزش نرفته است.
وی خلبان شجاعی است که در حال حاضر در هواپیماهای بال ثابت و چرخبال پرواز می کند و دختری که تصویر تازۀ افغانستان است و از جامعه سنتی افغانستان برخاسته است.
او دو سال آموزش های فشرده را به سبک ناتو به پیش برده است و اکنون "تورن" قوای هوایی اردوی ملی کشور است.
وی می گوید: "هیچ صبر کرده نمی توانم وقتی پرواز داشته باشم، با وجودیکه یک رسک داره و خطر است، اما علاقمندی ام به پرواز سبب میشه که همۀ آن را نادیده بگیرم."
همکاران رحمانی از شجاعت و توانایی وی ستایش می کنند.
ایمل خیرخواه، خلبان نیروهای هوایی می گوید: "بسیار یک پیلوت شجاع و ورزیده است افتخار کندک مان و قوای هوایی که توانست به وجود تمام مشکلات به هدف اش برسد."

یکی دیگر از خلبانان و همکار نیلوفر، متین مرزبا می گوید: "با همه دشوار های جوی در دشوار ترین حالات وظیفه اش را اجرا می کند."
از سوی دیگر، فرمانده واحد هوا پیما های بال ثابت می‌گوید که تلاش دارند که از نیلوفر به عنوان آموزگار برای آموزش خلبانان تازه کار کار بگیرند.
ایمل پادشاه، فرمانده واحد هوا پیما های بال ثابت می گوید: "پروازی را که بچه ها انجام می دهند نیلوفر هیچ کاستی ندارد و پرواز ها را انجام می دهد و در آینده نزدیک در نظر داریم که به حیث معلم پیلوت از وی کار بگیریم."
نیلوفر می گوید که پدرش آرزو داشت تا خلبان باشد، اما به این آرزویش نرسیده از آنجایی که نیلوفر دوست داشت پدرش به آرزوی خود برسد، وقتی بزرگ شد تصمیم گرفت خودش پیلوت شود؛ اما چنین تصمیمی در جامعۀ سنتی افغانستان کار آسانی نبود.
وی افزوده است: "می خواهم کشور مان را و زنان را در جایگاهی بسیار بلند بیبنم از زنان می خواهم که به خود باور داشته باشند هیچ وقت خود را ضعیف احساس نکنند ."
خلبان نیلوفر می گوید در این پنج سالی که مشغول خدمت در قوای هوایی افغانستان است، با تهدید های زیادی رو به رو شده است و حتی خانواده اش نیز به خاطر وی به خطر افتاده اند؛ اما این خلبان جوان مصمم است که به کارش ادامه دهد.
نیلوفر دو ماه پیش توانست سند "فرماندهی عمله" را به دست آورد. او حالا فرمانده عملۀ پرواز است و برخی اوقات کسانی به عنوان پیلوت دوم "کوپیلوت" با وی پرواز می کنند که به گفتۀ خودش هم سن پدرش هستند.
این خلبان جوان حالا می تواند پیلوت های تازه وارد را نیز آموزش بدهد، اکنون در میان هژده خلبانی که در کشور آموزش دیده اند در هوا پیما های ترانسپورتی پرواز می کنند سه دوشیزه نیز با آنان همکار هستند.
خلبان نیلوفر می گوید تلاش خواهد کرد تا توانمندی زنان افغانستان را به جهان نشان بدهد.
هم مانند نیلوفر اکنون زنان زیادی در چارچوب نیروهای امنیتی افغانستان، از سرباز گرفته تا فرمانده و حتی نیروهای ویژه کماندو خدمت می کنند.
خلبان نیلوفر می گوید مثل هر سرباز دیگری، دین، کشور و وظیفه اش مهمترین چیزها در زندگی اش هستند وتلاش می کند با در نظر داشت موازین اسلامی وظیفه اش را به پیش ببرد.